عوامل متعددی بر کیفیت لبه باند تاثیر می گذارد

دقت ماشینکاری: در طول فرآیند ماشینکاری، خطاهای ماشینکاری عمدتاً ناشی از برش و برش دقیق است. به دلیل خطاهای سیستم تجهیزات و خطاهای پردازش کارگر، وجه انتهایی قطعه کار نمی تواند به صورت افقی برسد و نمی توان آن را عمود بر وجهه های مجاور نگه داشت. بنابراین، در حین آب بندی لبه، نوار آب بندی لبه نمی تواند به طور کامل با وجه انتهایی تخته تماس پیدا کند و در نتیجه پس از آب بندی لبه، شکاف یا قرار گرفتن زیرلایه ایجاد می شود که زیبایی شناسی را تحت تأثیر قرار می دهد. علاوه بر این، اگر در حین پردازش، ترک هایی در بستر ایجاد شود، پوشاندن آنها با آب بندی لبه دشوار است.
مواد لبه آب بندی که اکثر آنها PVC هستند، به شدت تحت تاثیر محیط قرار می گیرند. در زمستان سخت تر می شود و تمایل آن به چسب کاهش می یابد. علاوه بر این، با زمان نگهداری طولانی تر و پیری سطح، قدرت چسبندگی آن به چسب کمتر می شود. برای نوارهای نوار لبه با ضخامت کاغذ بسیار نازک، به دلیل چقرمگی بالا، ضخامت آنها بسیار کم است (مانند 0.3 میلی متر)، و در نتیجه نقص هایی مانند برش ناهموار، استحکام اتصال ناکافی، و اثر کوتاه کردن ضعیف ایجاد می شود. نرخ دوباره کاری زیاد است و هدر رفتن نوارهای نوار لبه نیز جدی است.
چسبی که برای آب بندی لبه ها استفاده می شود، چسب حرارتی تخصصی است. در زمستان به دلیل دمای کمتر، دمای چسب باید کمی بالاتر باشد تا از استحکام آن اطمینان حاصل شود. اگر دما بیش از حد بالا باشد، بیش از 190 درجه باشد، چسب خیلی نازک می شود و لایه چسب نازک تر می شود. هنگامی که آن را روی صفحه انتهایی تخته اعمال کنید، دما قبلاً پایین آمده است. علاوه بر این، دمای نوار آب بندی لبه نیز پایین خواهد بود و در نتیجه قدرت آب بندی لبه ها کاهش می یابد. اگر دما به 170 درجه کاهش یابد، چسب کمی غلیظ می شود، اما دمای نوار لبه کمتر می شود و چسب و استحکام کافی نخواهد بود. هرچقدر هم دما پایین باشد، چسب نمی تواند به خوبی ذوب شود. در تولید، این تناقض بسیار برجسته است و به سختی قابل حل است. علاوه بر این، کیفیت چسبندگی خود چسب و همچنین سازگاری و میل ترکیبی بین بستر و نوار لبه، همگی بر کیفیت لبه باند تأثیر می گذارد.